ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΕΞ' ΑΚΟΗΣ- ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΒΟΥ30
ΗΡΑΚΛΗΣ ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΘΛΟΙ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ
Στην αρχή, πριν την Δημιουργία...
υπήρχε το Σκότος...
Από την αρχέγονη έκρηξη προήλθε το Πυρ του Χάους.
Το Χάος ενώθηκε με το Σκότος...
και από αυτήν την ένωση γεννήθηκαν τα στοιχεία...
η Νύχτα, η Μέρα, η Ύλη και ο Αέρας.
Και έπειτα, μέσα από αυτήν την ομιχλώδη ακτινοβολία του Σύμπαντος...
εμφανίστηκε ένα αγγείο, χρυσό και περίλαμπρο.
Το Αγγείο της Πανδώρας, που εμπεριείχε μέσα του όλες τις ουσίες, τόσο τις καλές όσο και τις κακές,...
τις ουσίες της ίδιας της Ζωής.
Από τα θραύσματα του Αγγείου...
σχηματίστηκαν οι Πλανήτες και το Ηλιακό σύστημα.
Ο Κρόνος...
ο κόσμος των μυστικών δακτυλίων.
Αλλά θραύσματα, με πύρινη ενέργεια, σχημάτισαν τον Ερμή.
Από ένα ακόμη θραύσμα γεννήθηκε ένας κολοσσός,...
ο Δίας.
Ο Τιτάνας των ουρανών.
Και έτσι δημιουργήθηκαν οι κόσμοι του Σύμπαντος...
μαζί με τους δορυφόρους τους, που τα συνόδευαν.
Και έπειτα η Γη.
Και πάνω στην Γη...
υπήρχε ζωή, παντού.
Μα τα πρώτα όντα που δημιουργήθηκαν...
δεν ήταν οι άνθρωποι...
Ήταν από Υπέρτατη Ουσία...
και έτσι έγιναν Θεοί.
Διεκδικώντας το φεγγάρι για σπίτι τους...
Εκεί αποφάσιζαν για τη μοίρα της Ανθρωπότητας,...
και ολόκληρης της Ζωής.
Ο Αμφορέας της Πανδώρας έσπασε...
και οι δυνάμεις του Σκότους απελευθερώθηκαν.
Ο κόσμος των θνητών αντιμετωπίζει αποφασιστικές στιγμές.
Θα οδηγηθεί στην ολοκληρωτική καταστροφή...
ή αλλιώς θα επιζήσει.
Αυτή είναι η στιγμή της κρίσης τους.
Πρέπει να δείξουν πως είναι αντάξιοι, για όλα τα δώρα που τους δόθηκαν από εμάς, τους Θεούς.
Το Κακό είναι σκοτεινό και ισχυρό...
Ίσως η Ζυγαριά της Μοίρας δεν ισορρόπησε απόλυτα.
Τι μπορώ να κάνω για να εξισορροπήσω αυτό τον αγώνα, Αθηνά;
Εάν δεν θέλεις να αυξήσεις την δύναμη σε όλους τους ανθρώπους...
τότε γιατί δεν την αυξάνεις μόνο σε έναν;
Ώστε να μπορεί αυτός να μάχεται για όλους τους υπόλοιπους.
Μάλιστα... Έναν άνδρα που θα είναι δυνατότερος και εξυπνότερος από όλους τους άλλους ανθρώπους.
Ένα Ήρωα!
Με ένα σώμα φτιαγμένο σε καμίνι από χίλιους ήλιους...
με σώμα ικανό να φέρει εις πέρας κάθε άθλο,...
και να αντέξει κάθε πόνο, ουσιαστικά αήττητο.
Φτιαγμένο από την αγνότερη ενέργεια όλων:...
Το Φως!
Σε στέλνω τώρα στη Γη, Φως!
Σαν έμβιο Ον...
και ενσωμάτωσε την Υπέρτατη Δύναμη σου...
στο κορμί ενός νεογέννητου άνδρα.
Θήβες. Εποχή του χαλκού...
4000 χρόνια πριν...
Στο βασιλικό ανάκτορο...
Ο Ηρακλής...
ο νεογέννητος γιός του Αμφιτρύωνα, βασιλιά των Θηβών...
και της βασίλισσας του, της Αλκμήνης...
θα γίνει ο ήρωας του Δία.
Ακόμη και εάν γεννήθηκε ο Ήρωας...
παρόλα αυτά οι δυνάμεις του Κακού υπάρχουν στις Θήβες.
Φρούραρχε!
Το Ιερό Ξίφος κλάπηκε από τον ναό της Ήρας. Οι φρουροί σκοτώθηκαν.
Ιεροσυλία!
- Θα σημάνω αμέσως συναγερμό και θα κλείσω όλες τις πύλες. - Σαφώς.
Ειδοποίησες κανέναν άλλον, στρατιώτη;
- Εσείς είστε ο Φρούραρχος. - Καλά. Οι Θήβες θα σε ξεπληρώσουν.
Έτσι!
Κρίμα που δεν κατάλαβες, πως όλα ήταν σχεδιασμένα.
Πριγκίπισσα!
Τώρα που ο άνθρωπος μου έκλεψε το σπαθί...
μπορούμε να προχωρήσουμε με το σχέδιο μας.
Οι στρατιώτες θα πιστέψουν, πως ο Βασιλιάς βεβήλωσε το Ναό.
Θα σε ακολουθήσουν και εσύ θα γίνεις ο κυβερνήτης της Θήβας...
και της υπόλοιπης Ελλάδας.
Εάν, βέβαια σκοτώσεις το Βασιλιά και την Βασίλισσα απόψε...
καθώς και το νεογέννητο πριγκιπόπουλο τους, τον μικρό Ηρακλή.
Για σένα και τον πατέρα σου, τον βασιλιά Μίνωα της Θήρας...
το ξίφος που δαμάζει την Φωτιά...
και για μένα ο θρόνος των Θηβών.
Οι σατανικοί αντάρτες επιτέθηκαν στο Βασιλιά και τους πιστούς φρουρούς του...
και σύντομα Θήβες έγιναν ένα τραγικό πεδίο μάχης.
Οι αφοσιωμένοι του Βασιλιά σκοτώθηκαν...
και το Στέμμα κατελήφθη.
Ορίστε, και τώρα οι Θήβες είναι δικές σου.
Περίφημα. Και ο γιος;
Άφησα αυτήν την χαρά για εσένα.
Αντίο λοιπόν, μικρέ Βασιλιά...
δεν θα φορέσεις ποτέ το στέμμα.
- Σύστρατε; - Μάλιστα;
Το μωρό!
Που είναι ο γιός του βασιλιά;
- Που είναι ο Ηρακλής; - Δεν γνωρίζω, νόμιζα πως...
Μια από τις παραμάνες τον πήρε και έφυγε.
Κάποιοι την είδαν να κατευθύνεται και να μπαίνει στο μυστικό πέρασμα.
Φέρτε την πίσω!
Πιάστε την!
Σκοτώστε την.
Μην μπαίνεις στο κόπο.
Δεν έχει νόημα, το ποτάμι θα ξεφορτωθεί το μωρό για μας.
Πίσω στις Θήβες. Η δουλειά μας τελείωσε.
Και έτσι το μικρό νεογέννητο...
ο κακόμοιρος πρίγκιπας Ηρακλής...
ταξίδευε στο ποτάμι...
για μίλια ολόκληρα, ακυβέρνητος και μόνος.
Ξαναβάλ' το πίσω στο ποτάμι!
Εντάξει, εντάξει.
Μα Δία, το έβαλες μετά τον καταρράκτη, σε ασφάλεια!
Μα δεν μου είπες που να το βάλω, μου είπες μόνο "στο ποτάμι".
Ο Δίας είναι έξυπνος.
Υποστηρίζει το θείο γιο του...
αλλά εγώ θα εξισορροπήσω τα πράγματα.
Το κακόμοιρο, το εγκατέλειψαν στην όχθη του ποταμού.
Από που λες να ξεφύτρωσε; Δεν υπάρχουν πόλεις εδώ κοντά.
Ίσως οι Θεοί να εισάκουσαν τις προσευχές μου...
και να μας έστειλαν το παιδί, που δεν μπορούσαμε να κάνουμε.
Αγάπη μου, θα τον έχουμε σαν δικό μας παιδί.
Στο ουράνιο σκάκι που έπαιζαν οι Θεοί...
αυτή ήταν άλλη μια κίνηση...
για την τελική αναμέτρηση ανάμεσα στο Καλό και το Κακό.
Τώρα, μεταξύ των ανθρώπων, καθώς τρέχει ο χρόνος...
ο Ήρωας σου μεγαλώνει και οι δυνάμεις του αυξάνονται...
οι δυνάμεις που του έδωσες εσύ, Δία.
Τα χέρια σου έχουν την Δύναμη του Δία.
Το ξέρω πατέρα, αλλά δεν ξέρω το γιατί.
Θα πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος γι' αυτό.
Όταν θα έρθει η ώρα,...
οι Θεοί θα σου που τον λόγο που την έχεις.
Ας κόψουμε ξύλα για το σπίτι. Πλησιάζει η ώρα για το φαγητό.
Θα τελειώσω με ολόκληρο το δάσος ώσπου να φθάσεις σπίτι.
Εντάξει λοιπόν, βιάσου τότε.
Ηρακλή;
Εσύ είσαι, Ηρακλή;
Ηρακλή!
Πατέρα!
Πατέρα;
Πατέρα!
Πατέρα;
Πατέρα!
Έτσι κάπως τελειώνουν όλοι οι Ήρωες σου...
Σαν αστέρια.
Αναρωτιέμαι πόσοι άλλοι αστερισμοί θα δημιουργηθούν...
μέχρι να νικήσεις τον Ηρακλή.
Μην ανησυχείς, καλή μου.
Έχω πολλούς πιστούς...
που όλοι προετοιμάζονται για να επιτεθούν στο πρωταθλητή των ανθρώπων.
Δαίδαλε, Δαίδαλε!
Ενσάρκωση της γνώσης, της λογικής και της περιέργειας...
ιδιοφυία της επινόησης, κυρίαρχε της γνώσης.
Εγώ, ο Βασιλιάς Μίνωας της Θήρας...
σε καλώ...
να περάσεις το χωροχρόνο...
και να υλοποιηθείς από το Χάος.
Δαίδαλε!
Δαίδαλε, χρειάζομαι την βοήθεια σου.
Μίνωα, για να ζητάς την βοήθεια μου...
αυτό θα πει, πως εξυπηρετείς και πάλι τους Θεούς.
Τι θέλει η Ήρα πάλι αυτή τη φορά;
Πρέπει να εξολοθρεύσουμε τον Ηρακλή.
Μια μέρα, Μίνωα...
θα πρέπει να επιλέξεις ανάμεσα στους Θεούς και την Επιστήμη.
Δαίδαλε, αφού με ξέρεις.
Είμαι αφοσιωμένος στην Επιστήμη.
Δεν πιστεύω στους Θεούς, αλλά όμως...
αλλά τους κάνω κάποιες χάρες. Πειράζει;
Τέλος πάντων, το πρόβλημα μας είναι ο Ηρακλής.
Αυτός ο ευνοούμενος των Θεών θα πρέπει να εξαληφθεί.
Και να η λύση μου για τον Ηρακλή.
Πολύ μικρή λύση για ένα τόσο μεγάλο πρόβλημα.
Μίνωα, το μέγεθος, όπως και ο χωροχρόνος...
είναι κάτι σχετικό.
Σχετικό και με τις ατμοσφαιρικές συνθήκες, σωστά;
Και όταν θα μπει στην γήινη ατμόσφαιρα, θα γίνει μεγάλο, τεράστιο!
Τρομαχτικό!
Είναι προγραμματισμένο να εξοντώσει τον Ηρακλή;
Και οποιονδήποτε άλλον βρεθεί στη μέση.
Ασφαλώς.
Πήγαινε, μικρέ μηχανικέ μου φίλε...
και εκπλήρωσε το πεπρωμένο σου.
Γίνε ο Μέγας Εξολοθρευτής, που πραγματικά είσαι.
Πήγαινε. Σκότωσε, φονικό μου παιχνιδάκι!
Ηρακλή!
- Η μητέρα σου κινδυνεύει, έλα. - Τι;
Ηρακλή.
Μητέρα, πες μου σε παρακαλώ τι συνέβη.
Αντίο, μητέρα.
Ηρακλή, μα τι κάνεις;
Αυτό είναι το σπίτι σου.
Δεν έχω πια σπίτι...
ή οικογένεια.
Δεν θα ησυχάσω, μέχρι να ανακαλύψω το λόγο για τον οποίο έγιναν όλα αυτά.
Γιατί είμαι πιο δυνατός από τους άλλους ανθρώπους;
Γιατί η δύναμη μου, μου φέρνει τόσες πολλές συμφορές;
Που θα πας;
Στην Τίρυνθα να βρω την τύχη μου.
Ο Βασιλιάς εκεί διοργανώνει αγώνες..
για να βρουν τον καλύτερο πολεμιστή, που θα τον στείλουν σε σπουδαία αποστολή.
Αυτός ό άνδρας διαφέρει από τους άλλους.
Έχει απίστευτες δυνάμεις. Ποιός είναι;
Δεν ξέρω, μόλις ήρθε και πέρασε όλες τις δοκιμασίες.
Έχω εκπλαγεί.
Μένουν τα άρματα, Μεγαλειότατε.
Ίσως όμως να είναι πολύ σκληρή δοκιμασία, Δόρκωνα!
Ίσως πάρα πολύ σκληρή δοκιμασία, δεν νομίζεις;
Μα πρέπει να είστε απόλυτα βέβαιος, Μεγαλειότατε.
Πολύ καλά, ας αρχίσουν.
Φαίνεται, πως είναι ο τελικός νικητής.
Θα το δούμε αυτό σύντομα, Μεγαλειότατε.
Με την άδεια σας, υπάρχουν και οι παλαιστές.
Είσαι πολύ γενναίος, νεαρέ μου.
Αναδείχθηκες νικητής σε όλους τους αγώνες, θα σε χρησιμοποιήσω.
Πως;
Θα συνοδέψεις την κόρη μου, την Κασιοπεία, στην Αθήνα.
Δεν είναι εύκολο έργο,...
η Ελλάδα απειλείται από μεγάλο κακό και μυστήριο, όπως ξέρεις.
Λένε πως αυτοί οι δαίμονες έρχονται απ' την Θήρα, το Μαύρο Νησί...
πλάσματα, που όπως λένε τα δημιούργησε ο κακός Μίνωας και η διαβολική κόρη του, η Αριάδνη.
Θα πάω την κόρη σου στην Αθήνα, Μεγαλειότατε.
Μια στιγμή, Μεγαλειότατε.
Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.
Πολύ προσεκτικοί.
Τι θέλεις να πεις;
Αυτός ο άνδρας είναι ο αληθινός πρωταθλητής. Ναι, θα συμφωνήσω...
αλλά πως μπορούμε να ξέρουμε πως δεν αποτελεί μέρος...
μέρος του Κακού που προηγουμένως αναφέρατε;
- Δεν μπορούμε να ξέρουμε. - Ίσως όμως, Μεγαλειότατε...
μπορούμε να μάθουμε.
Μπορούμε να τον βάλουμε σε μια δοκιμασία...
σε ένα χώρο ιερό, όπου κανένα Κακό δεν μπορεί να μπει.
Στους Μυστικούς στάβλους της Κυβέλης...
εκεί όπου φυλάγονται τα χίλια άλογα της Θεάς.
- Και η δοκιμασία; - Πολύ απλή.
Να καθαρίσει τους στάβλους μέχρι αύριο την αυγή.
Μα πατέρα αυτό είναι αδύνατον.
Οι στάβλοι έχουν να καθαριστούν εδώ και χρόνια.
Είναι μια ακατόρθωτη δοκιμασία!
Αισθάνεσαι ικανός γι' αυτήν την δοκιμασία, Ηρακλή;
Έλατε το χάραμα, Μεγαλειότατε, και... θα δείτε.
Βλέπω, πως τα παράτησες κιόλας, Ηρακλή.
Η Σελήνη έδυσε ήδη και εσύ κάθεσαι.
Φαίνεται, πως ο Δόρκωνας είχε δίκιο.
Έτσι νομίζεις;
Όχι, αλλά δεν ξέρω κανέναν που να περάσει τη δοκιμασία.
Ούτε και ακόμα εσύ. Είναι μια ακατόρθωτη δοκιμασία, γι' αυτό την πρότεινε ο Δόρκωνας.
Ζηλεύει.
Γιατί φοράς αυτό το πέπλο, Κασιοπεία;
Με έχουν υποσχεθεί στο Διομήδη τον Αθηναίο...
αλλά το μαντείο είπε, πως θα παντρευτώ αυτόν που θα δει πρώτος το πρόσωπο μου...
μετά τα 18 μου χρόνια.
Και έτσι, από τότε φοράω αυτό το πέπλο.
Είναι κρίμα να μην μπορεί κανείς να σε δει.
Έχω ακούσει, πως είσαι πανέμορφη.
Κοίτα την δουλειά σου...
όπως για παράδειγμα, πως θα εξηγήσεις την αποτυχία σου.
Μην βιάζεσαι τόσο.
Παίρνω τα πράγματα χαλαρά, γιατί ξέρω τι θα κάνω.
Αλήθεια;
Εάν αμφιβάλλεις γι' αυτό, τότε προτείνω μια συμφωνία.
Εάν πετύχω, τότε θα βγάλεις το πέπλο σου.
Όχι, δεν μπορώ να το κάνω αυτό.
Μα το είπες και εσύ από μόνη σου, πως κανείς δεν περνάει τη δοκιμασία!
Δέχεσαι;
Πολύ καλά, λοιπόν.
Θα βγάλω το πέπλο μου...
αλλά μόνο για σένα, εάν πετύχεις.
Αλλά εάν αποτύχεις, Ηρακλή, τότε θα σε διώξω από την Τίρυνθα.
Τώρα, έχω ένα λόγο για να βιάζομαι.
Πάμε στο ποτάμι. Έλα.
Στο ποτάμι, για ποιό λόγο;
Μου είπαν να καθαρίσω τους στάβλους, αλλά όχι πως.
Πάμε κάτω στο ποτάμι, πάμε.
Ηρακλή, δεν καταλαβαίνω.
Εκεί, το βλέπεις το ποτάμι; Θα κάνει τη δουλειά για εμένα.
Κράτησα την υπόσχεση μου.
Τώρα, είναι η σειρά σου.
Υψηλοτάτη, εδώ.
Ορίστε! Όπως το είπε η Ήρα.
Φέρτε την πριγκίπισσα στο σκάφος μου.
Θα τον κρατήσουμε αναίσθητο μέχρι...
να ανοιχτούμε στο πέλαγος.
Και θα τον δώσουμε να τον φάνε οι καρχαρίες.
Ο καημένος ο Ηρακλής...
καταδικάστηκε να πεθάνει, μόνο και μόνο επειδή ερωτεύτηκε.
Δεν είναι νεκρός.
Τον κεραυνοβόλησα και έχασε τις αισθήσεις του.
Η Κασιοπεία πρέπει να πάρει το γιο της Ήρας...
Εάν δεν κεραυνοβολούσα τον Ηρακλή, με τον κεραυνό μου...
η Ήρα θα τα έκανε χειρότερα.
Είναι κακό να ερωτεύεσαι;
Να έχεις καρδιά;
Εάν δεν πέθανε, θα πεθάνει σύντομα.
Μην τον υποτιμάς.
Ξέρει πως να φροντίζει τον εαυτό του.
Για επτά μερόνυχτα κολυμπούσε...
ο πρωταθλητής των ανθρώπων.
Κολυμπούσε σε ήρεμα νερά...
και σε τιτάνιες φουρτούνες.
Με πονάς, άφησε με.
- Ποιά είσαι; - Εσύ ποιός είσαι;
Εδώ είναι το νησί μου, και ήρθες ακάλεστος.
- Με λένε Ηρακλή. - Το ξέρω, ξέρω τα πάντα.
Τότε, γιατί ρωτάς;
Για να δοκιμάσω την ειλικρίνεια σου.
Έλα.
- Που; - Στο σπίτι μου...
για να σου βάλω να φας και να ξεκουραστείς...
όπως με δασκάλεψε η Θεά Αθηνά, έλα.
Πραγματικά έχεις πολύ μεγάλη όρεξη, νεαρέ μου.
Ορίστε και λίγο κρασί.
Χρειάζομαι την βοήθεια σου, μάγισσα. Θα με βοηθήσεις;
Θα κάνω, ότι μπορώ.
Οι εχθροί σου είναι και δικοί μου εχθροί.
Ο Βασιλιάς Μίνωας και η διαβολική κόρη του, η Αριάδνη...
με άφησαν εδώ και μου έκλεψαν το μοναδικό πράγμα που είχα για να σε βοηθήσω.
Ποιό;
Το φυλαχτό, που μου έδωσε η Αθηνά.
Ήταν η μοναδική μας ελπίδα.
Ήταν ο μόνος τρόπος που είχαμε, για να φύγουμε από αυτό εδώ το νησί.
Είμαστε χαμένοι, λοιπόν; Παγιδευμένοι εδώ;
Δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό.
Υπάρχει και κάποιος άλλος τρόπος... αλλά όχι είναι αρκετά επικίνδυνος.
- Ποιός; Πες μου. - Ηρέμησε! Ηρέμησε!
Υπάρχει κάποιος τρόπος αλλά πρώτα απ όλα...
Τι πας να κάνεις;
Χρειάζομαι 10 σταγόνες από το πανίσχυρο αίμα σου...
σε αντάλλαγμα για ό,τι σου πω...
εάν θες να ξαναδείς την αγαπημένη σου.
- Ποιά είσαι; - Είμαι η Κίρκη, η μάγισσα.
Η Θήρα είναι εκεί πέρα, με τις ενενήντα της πόλεις και την πρωτεύουσα της, την Ατλαντίδα.
Και τώρα όλα τακτοποιήθηκαν.
Όταν ανατείλει η έβδομη Σελήνη...
θα κάνουμε την θυσία στην Θεά Ήρα...
που στέκεται στο πλευρό μας.
Και αυτή η θυσία θα είσαι εσύ.
Εδώ είναι παράδεισος.
Γιατί μια μάγισσα σαν εσένα ζει εδώ πέρα;
Στο είπα.
Προσπάθησα να αψηφήσω τον κακό και σατανικό Βασιλιά Μίνωα με τα μάγια μου...
αλλά με τα κακά μάγια του κατάφερε να με νικήσει.
Και έτσι, εξορίστηκα από την Θήρα και με έστειλαν εδώ.
Και μετά ήρθα για να σε βοηθήσω, επειδή η Αθηνά έτσι με πρόσταξε να κάνω,...
για να σε βοηθήσω να εκπληρώσεις το πεπρωμένο σου και να σε συμβουλέψω τι πρέπει να κάνεις.
Τότε συμβούλεψε με.
Χρειαζόμαστε το Φυλαχτό για να μας...
μεταφέρει όπου θέλουμε να πάμε, ακόμα και στην Θήρα.
Μα είπες πως στο έκλεψαν.
Ναι, και το πέταξαν εκεί που πιθανώς κανείς δεν μπορεί να το πάρει...
παρά μόνο κάποιος σαν και εσένα.
Αλλά θα πρέπει να ξεπεράσεις τα πιο φριχτά εμπόδια.
Πάρε αυτά.
Αυτή η ασπίδα και αυτό το ξίφος, θα σε προστατεύσουν από τους κινδύνους που βρίσκονται μπροστά σου.
Η Κίρκη ξεγέλασε τον Ηρακλή για να την βοηθήσει, να βρει το φυλαχτό της.
Μόνο αυτός είναι ικανός να το κάνει.
Εάν το κάνει, η Κίρκη θα επιστρέψει στην Θήρα...
και αυτή τη φορά μαζί με τον Ηρακλή.
Και θυμάσαι τι φασαρίες προκάλεσε την τελευταία φορά, μόνη της. Πρέπει να την εμποδίσω.
Πρέπει να τους σταματήσουμε, Δαίδαλε.
Η μικρή μου, μεταλλική δημιουργία, είναι η λύση γι' αυτό.
Αρκεί το τρικέφαλο μεταλλικό μου τέρας, για να αφανίσει την Κίρκη και τον Ηρακλή στις φλόγες.
- Και άλλο μηχανικό τέρας; - Και γιατί όχι, Μίνωα;
Το προηγούμενο δεν τα πήγε και πολύ καλά, όπως ξέρεις.
Αυτό φτύνει κοσμικές ακτίνες! Θανατηφόρες!
- Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; - Κοσμικές Ακτίνες;!
Δηλαδή αυτό σημαίνει, πως ο Ηρακλής και η Κίρκη θα διαλυθούν.
Τίποτα από αυτούς δεν θα μείνει.
Μπορώ να το δω λίγο πιο μεγάλο;
Θα σήμαινε πολλά για μένα.
Σε παρακαλώ.
Η Ύδρα.
Ο τρικέφαλος δράκος που φρουρεί τις πύλες της Κόλασης.
Την ασπίδα! Να γυρίσουν οι ακτίνες πάνω του.
Κατέστρεψε το με τις ίδιες του τις ακτίνες! Ύψωσε ψηλά την ασπίδα.
Από εκεί, η Ατελείωτη Σκάλα θα μας οδηγήσει στο κέντρο της γης.
Ακολούθησε με, εάν θέλεις να φτάσεις στην Θήρα.
Στο πράσινο νησί της Θήρας, και την πρωτεύουσα της, την Ατλαντίδα...
η Κασιοπεία η περιμένει απελπισμένη...
την νύχτα που θα θυσιαστεί.
Εν τω μεταξύ ο Ηρακλής και η μάγισσα Κίρκη...
διασχίζουν το ουράνιο τόξο που θα τους οδηγήσει στις Πύλες της Κόλασης.
Τώρα; Που πάμε;
Εκεί, μέσα στο Κρανίου Όρος, βρίσκεται ο Ναός της Αιωνιότητας...
Είναι το κέντρο της Κόλασης. Εκεί είναι το φυλαχτό μου.
Ηρακλή, πρέπει να μου το φέρεις πίσω.
- Και πως θα φτάσουμε εκεί; - Έχε μου εμπιστοσύνη.
Αυτός είναι ο Χάροντας, ο βαρκάρης του ποταμού της Στυγός.
Θα μας περάσει απέναντι.
Εκεί, Ηρακλή,...
κάτω από το Χέρι της Μοίρας, είναι η Ψυχή του Κόσμου.
Ο αρχέγονος σπόρος όλων όσων υπάρχουν...
Μέσα του... είναι το φυλαχτό μου.
Μην σε εξαπατούν τα φαινόμενα.
Φαίνεται απλό, αλλά μόνο εσύ μπορείς να το πάρεις...
εάν περάσεις την δοκιμασία.
- Ποιά δοκιμασία; - Η ψυχή είναι απρόσιτη...
την προστατεύει ένα φράγμα, ένα τριπλό φράγμα μαγείας...
σαν αυτό που βρίσκεται γύρω από την Θήρα...
και που απομακρύνει τα πάντα γύρω από την Ψυχή.
Άπλωσε το χέρι σου και θα δεις.
- Πως; - Ξαναδοκίμασε, Ηρακλή...
αλλά προετοιμάσου για μια φριχτή δοκιμασία.
Βάστα γερά, Ηρακλή!
Και τώρα έρχεται το κρύο.
Μετά την Φλόγα της Ψυχής, το Υπέρτατο Κρύο...
Το τελευταίο φράγμα.
Αλλά κράτα! Μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις αυτό!
Μόνο μπορείς εσύ να εξαφανίσεις το φράγμα!
Το φυλαχτό! Πάρτο τώρα! Πάρτο γρήγορα!
Το 'πιασα!
Το φυλαχτό! Τώρα μπορώ να πάω στο νησί της Θήρας!
- Μια στιγμή! - Δώστο μου!
Εγώ κράτησα το λόγο μου στο δικό μου κομμάτι της συμφωνίας...
τώρα θα πρέπει να μου δείξεις, πως δεν μου είπες ψέματα.
Θα με πας στην Κασιοπεία τώρα;
Δεν μπορώ να σε πάω στη Θήρα. Ούτε με το φυλαχτό.
Τα μάγια του Βασιλιά Μίνωα και της Αριάδνης, λύνουν τα δικά μου.
- Καταραμένη! - Σταμάτα, σε παρακαλώ.
Σε ικετεύω.
Δωσ' το μου, σε παρακαλώ, Ηρακλή... αλλιώς χάνομαι για πάντα.
Σε παρακαλώ.
Μπορείς τουλάχιστον να με πας κοντά στη Θήρα;
Αυτό μπορώ να το κάνω, δώσε μου το φυλαχτό.
Δημιουργέ του Φωτός...
Κλειδοκράτορα, Φύλακα της Πνοής...
και της Ψυχής, άκουσε με!
Θεέ του Κόσμου, Οδηγέ των Πλανητών...
Ύψιστε Θεέ των Θεών, της Γης και του Ουρανού...
Οδηγήστε με όσο το δυνατόν πιο κοντά στη Θήρα, τώρα!
Και άλλο ένα από τα κόλπα σου, μάγισσα!
Αυτό το μέρος δεν μοιάζει καθόλου με το νησί της Θήρας. Δεν μοιάζει καθόλου.
Ναι, αλλά εδώ θα έχεις το πιο πολύτιμο δώρο όλων:...
Το Φτερωτό Άρμα του Προμηθέα!
Μα τα φτερωτά του άλογα χαθήκανε στο Άπειρο!
Με την δύναμη σου, θα βρεις τον τρόπο να το κάνεις να ξαναπετάξει!
Μα πρώτα, πρέπει να το κερδίσεις από τον Ξενοδάμα...
τον βασιλιά της Αφρικής.
Ελπίζω να μην ήρθα ως εδώ χωρίς λόγο, Κίρκη.
Πάνε χρόνια, που μου υποσχέθηκες το Φτερωτό Άρμα του Προμηθέα...
εάν σου άνοιγα ένα κανάλι μες στην ξερή στεριά σου.
Και θα το έχεις, εάν εκπληρώσεις το θέλημα μου. Αλλά, πως θα μπορέσεις να το κάνεις αυτό;
Απλά περίμενε και θα δεις.
Η δύναμη μου δεν αρκεί για να το κάνω.
Υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις για να με βοηθήσεις;
Θεά, εσύ που δημιούργησες το φυλαχτό, και όλοι σε τιμούμε...
Εσύ, απερίγραπτό και μυστικό άνθος...
Εσύ, που με ένα μόνο κοίταγμα σου κάνεις τα μυστηριώδη Σκότη να εξαφανίζονται...
Εσύ Θέα, που μπορείς να κινήσεις τον Κόσμο με την Δύναμη του Ανέμου...
δώσε τώρα στον Ηρακλή το μέγεθος και το ανάστημα που θέλει!
Μεγάλωσε Ηρακλή, μεγάλωσε!
Μεγάλωσε!
Και έτσι, με τη βοήθεια των Θεών...
ο Ηρακλής και η μάγισσα...
δημιούργησαν τις ηπείρους...
διαχωρίζοντας έτσι, την Ευρώπη από την Αφρική.
Έδωσες πάρα πολλά στον Ήρωα σου και στην μάγισσα, Δία!
Πάλεψαν πολύ σκληρά για να κερδίσουν ό,τι πήραν.
Χρησιμοποίησαν όμως μαγεία. Η μαγεία ανήκει μόνο σε μας.
Αρκετά Ήρα!
Οι αντίπαλοι τους είναι εξίσου ίσοι.
Ο νικητής θα νικήσει μόνο με την δύναμη του.
Και νομίζω, πως ήρθε η ώρα ο Ηρακλής και η Κίρκη, να βρούνε δυσκολίες.
Επειδή, για να το εξισορροπήσω έτσι τα πράγματα θα κάνω στην Κίρκη ένα μικρό δώρο.
Ένα δώρο από την Αφροδίτη, την Θεά του Έρωτα.
Μα ξέρεις πολύ καλά Διά, πως μια μάγισσα δεν πρέπει να ερωτεύεται.
Ας τους αφήσουμε οι ίδιοι να αποφασίσουν για τους εαυτούς τους.
Αυτό είναι το άρμα...
αλλά χρειαζόμαστε κάτι, που θα αντικαταστήσει τα μαγικά άλογα.
Έχεις καμιά ιδέα, Ηρακλή;
Χρειάζομαι ένα σκοινί δεμένο σ' αυτήν την πέτρα, Μάγισσα.
Και τώρα δέσε την άλλη άκρη του σχοινιού στο άρμα.
Σε ευχαριστώ, μάγισσα, υπήρξες σπουδαία βοήθεια για μένα.
- Και τώρα οι δρόμοι μας πρέπει να χωρίσουν. - Θα έρθω στη Θήρα μαζί σου.
Πως και έτσι; Δεν σε ενδιαφέρει η ασφάλεια της Κασιοπείας.
Έχεις δίκιο, δεν με ενδιαφέρει.
Αλλά με ενδιαφέρει πάρα πολύ η δική σου ασφάλεια, Ηρακλή.
Είσαι απολύτως σίγουρη πως θέλεις να έρθεις;
Θα σου φανώ πολύ χρήσιμη.
Ούτε και η δική σου υπέρτατη δύναμη δεν αρκεί, για να αντιμετωπίσεις το Βασιλιά Μίνωα και την Αριάδνη.
Εντάξει λοιπόν, ανέβα πάνω.
Γιατί κόπηκε το σχοινί; Τι έπαθαν οι δυνάμεις σου;
Σε ερωτεύτηκα...
και όταν αυτό συμβαίνει σε μια μάγισσα, χάνεις όλες τις, τις δυνάμεις.
Είναι ο νόμος της Αφροδίτης.
Εγώ η μάγισσα, μαγεύτηκα!
Μην σε νοιάζει, φτάσαμε, κοίτα.
Ντύστε την πριγκιποπούλα.
Αγαπητή Κασιοπεία, εξαγνισμένη από την έβδομη Σελήνη...
γλυκιά και υπάκουη, χάρη στο Μαύρο Λωτό...
έφτασε η νύχτα της θυσίας σου.
Ο Ηρακλής και η Κίρκη, τελικά, φθάνουν στον προορισμό τους.
Το πράσινο νησί της Θήρας.
Μέχρι εδώ εγώ μπορώ να πάω.
Αυτή η σπηλιά Ηρακλή, θα σε οδηγήσει κατευθείαν στο κέντρο του παλατιού του βασιλιά Μίνωα...
μέσα από τον υπόγειο λαβύρινθο του.
Εκεί όπου, και θα βρεις την Κασιοπεία, αλλά θα πρέπει να βιαστείς.
Η έβδομη Σελήνη κοντεύει να ανατείλει στον ουρανό...
και η θυσία κοντεύει να γίνει.
Τώρα, όλα πια εξαρτώνται από την απίστευτη δύναμη σου, Ηρακλή.
Έλα μαζί μου, Κίρκη.
Αυτό είναι το δικό σου πεπρωμένο, θα πρέπει να πας μόνος σου.
Ηρακλή!
Κίρκη...
Πρέπει να σκέφτεσαι μόνο την Κασιοπεία, τώρα.
Αυτή είναι η γυναίκα, που διάλεξαν οι Θεοί για γυναίκα σου...
Πρέπει να νικήσεις για εκείνην...
και για το μέλλον του κόσμου σου...
και για εμένα, επίσης.
Μίνωα!
Ο Ηρακλής μόλις μπήκε μέσα στον λαβύρινθο μου, στην Θήρα.
Παγιδεύτηκε. Και δεν υπάρχει καμία μάγισσα για να τον βοηθήσει αυτή τη φορά.
Και έχω σχέδια γι' αυτόν.
Δαίδαλε, τα καταφέραμε αυτή τη φορά.
Σου αξίζει μια ανάπαυση.
Μπορείς να επιστρέψεις πίσω στο Χάος, πέρα από το Χρόνο και το Χώρο.
Μπορώ να το χειριστώ και μόνος μου από εδώ και πέρα...
Και σου υπόσχομαι Δαίδαλε, πως την επόμενη φορά που θα σε ξανακαλέσω θα είναι μόνο για την τελική απόδειξη.
Όχι πια Γνώση, για την υπηρεσία των Θεών...
αλλά Γνώση, για τον αφανισμό των Θεών.
Μόνο τότε θα επιστρέψω.
Γνώση χάρη της Γνώσης!
Ο Ηρακλής έπεσε βαθειά στα μπουντρούμια της Ατλαντίδας.
Η Κασιοπεία οδηγείται στο τραγικό τέλος της...
Και το πονηρό σχέδιο του Βασιλιά Μίνωα κοντεύει να εκπληρωθεί.
Θα υπερισχύσει το Κακό έναντι του Καλού;
Οι Θεοί είναι ανίσχυροι απόψε...
στη Νήσο Θήρα.
Η Κασσιόπη είναι έτοιμη για την θυσία, πάτερα.
Το Μεγάλο Παιχνίδι πλησιάζει στο τέλος του. Η Ήρα νίκησε.
Δεν μπορούσε να γίνει και διαφορετικά.
Καημένη Κίρκη... Ποτέ δεν κατάλαβε πως τα μάγια της ήταν χάλια, προκαλούσαν χάος!
Η αγνή μαγεία της τέλειας γνώσης!
Η Γνώση είναι άφθαστη!
Η απόλυτη κυρίαρχος των οικουμενικών δυνάμεων!
Δεν της το είπα μόνο μια φορά, της το είπα 1000 φορές:...
"Το παν προήλθε εκ του Χάους...
περιβάλλεται από Χάος και σε Χάος θα καταλήξει"!
Αλλά, όσο είμαστε εδώ, χρειαζόμαστε τέλεια τάξη...
Εδώ, στην Θήρα...
έχουμε εξαφανίσει κάθε συγκίνηση...
κάθε ελπίδα ή αμφιβολία...
Δεν υπάρχει αβεβαιότητα.
Τι έλεγα;
Ο Ηρακλής...
τώρα που ο Ηρακλής κρατείται, θα τον χρησιμοποιήσουμε για τα καλά.
Χρησιμοποίησε τα μάγια σου, είναι δικός σου.
Εάν αντισταθεί χρησιμοποίησε το Μαύρο Λωτό, είναι πιο αποτελεσματικός.
Από την ένωση σας, θα γεννηθούν οι υπέρτατοι πολεμιστές...
που θα κυβερνήσουν τη Γη.
Μη σε νοιάζει, θα τον πείσω.
Δεν έχω καμιά αμφιβολία, αγαπητή μου.
Και τώρα είναι η δική σου σειρά, χαριτωμένη παρθένα μου.
Ο μνηστήρας σου βιάζεται να ανάψει τη φλόγα του πάθους σου.
Ο Μίνωας σε δίνει σε μένα.
Και ήταν η καλύτερη εκλογή, που έκανε ποτέ του.
Ο Μαύρος Λοτός.
Ο χυμός του, κοιμίζει το νου...
και ξυπνάει τις αισθήσεις.
Πιες, πιες καλά Ήρωα μου...
να νιώσεις τις χίλιες χαρές που θα σου δώσω.
Που είναι η Κασσιόπη;
Όπου να 'ναι, γίνεται στάχτη.
Σταματήστε τον!
Μην τον σκοτώσετε, αλλά μην τον αφήσετε να ξεφύγει.
Εμπρός, πιάστε τον!
Ανοίξτε!
Πήγαινε με στην Κασιοπεία, αμέσως.
Ακολούθησε με.
Αυτός είναι ο Φοίνικας, το πουλί της Φωτιάς.
Επιτέλους υπό την δύναμη μου.
Αιχμαλώτισες τον Φοίνικα;
Και βρίσκεται εδώ μέσα, σ' αυτό ηφαίστειο;
Ναι, αγαπητή μου, αυτό το ηφαίστειο...
με την ανεξάντλητη ενέργεια του...
είναι αφιερωμένο εδώ...
στη δόξα της Θήρας...
Είναι η πηγή της δύναμης μου.
Όπως ο Φοίνιξ...
αναγεννιέται από τις στάχτες του...
έτσι και η δύναμη μου ξαναγεννιέται, κάθε καλοκαίρι στην έβδομη ισημερία...
όταν θυσιάζω μια παρθένα νύφη.
Αυτή τη νύχτα, Κασιοπεία...
παντρεύεσαι τον Φοίνικα!
Θα κατέβεις στη θάλασσα της φωτιάς, μες στο χρυσό δοχείο...
και θα γίνεις απόλυτη ενέργεια!
- Μα αυτό είναι το...; - Ναι.
Το ιερό ξίφος των Θηβών!
Η Αριάδνη το έκλεψε από το Ναό της Ήρας, πριν από είκοσι χρόνια.
Αυτό το σπαθί κρατάει το κλειδί της δύναμης μου.
Το έφτιαξαν αρχαίοι οπλουργοί, από τα κομμάτια ενός αστεριού...
που έπεσε από τον ουρανό.
Ενός μικρού αστεριού που έλεγχε, όμως, τη δύναμη της φωτιάς.
Πέρα από αυτό το σημείο, ο Φοίνικας δεν σηκώνεται.
Εγώ, ο Βασιλιάς Μίνωας της Θήρας, ελέγχω το πύρινο πουλί!
Εγώ το ανάγκασα να φωλιάσει σε αυτό το ηφαίστειο...
την αρχή και το τέλος κάθε ενέργειας...
όπου και θα κατέβεις τώρα.
Κασιοπεία, σε διατάζω να μπεις μέσα.
Πες τους να ανοίξουν την πόρτα.
Πες τους το, τώρα!
Φρουροί, σκοτώστε τον!
- Τελικά απέτυχες. - Καταραμένη να 'σαι!
Πολύ βασίζεσαι στην δύναμη σου, Ήρωα μου.
Είσαι γεμάτος μυς, αλλά είσαι ευκίνητος, ε;
Ηρακλή, είμαι εδώ κάτω.
Σου φύλαγα άλλη τύχη, Ηρακλή.
Κρίμα που πρέπει να τελειώσεις έτσι.
Μην αγγίζεις το ξίφος.
Θα απελευθερώσεις το Φοίνικα!
Το ηφαίστειο θα εκραγεί.
Αυτό το ξίφος είναι αφιερωμένο στον Δία και δεν φοβάται τίποτα.
- Ηρακλή, σε παρακαλώ, βιάσου. - Κασιοπεία!
Ηρακλή, γρήγορα.
Το ηφαίστειο θα εκραγεί.
Σταματήστε!
Μπορεί να κέρδισες, αλλά αυτή θα πεθάνει.
Από εκεί.
Ο Φοίνικας απελευθερώθηκε από το Κακό που τον κρατούσε φυλακισμένο.
Η φωτιά του είναι ελεύθερη τώρα για να υπηρετήσει το σύμπαν.
Ο κόσμος δεν έχει πια τίποτα άλλο να φοβάται.
Ούτε και εγώ με σένα, στην αγκαλιά μου.
Φίλησε με, Ηρακλή.
Περίμενε, είσαι η αληθινή Κασσιόπη;
Ή η Αριάδνη με νέα μορφή;
Ή η Κίρκη αναγεννημένη;
Είμαι όλες τους και καμιά τους.
Είμαι αυτή που σε αγαπάει αληθινά.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ΕΞ' ΑΚΟΗΣ- ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΒΟΥ30